مسأله 1884 - كسى كه بدون گاو وچيزهاى ديگرى كه براي زراعت لازم است مى تواند زراعت كند ، اگر اينها را بخرد ، نبايد پولى را كه براي خريد اينها داده جزء مخارج حساب نمايد . مسأله 1885 - كسى كه بدون گاو وچيزهاى ديگرى كه براي زراعت لازم است نمى تواند زراعت كند ، اگر آنها را بخرد وبه واسطه زراعت به كلى از بين بروند ، مى تواند تمام قيمت آنها را جزء مخارج حساب نمايد واگر مقدارى از قيمت آنها كم شود ، مى تواند آن مقدار را جزء مخارج حساب كند ولى اگر بعد از زراعت چيزى از قيمتشان كم نشود ، نبايد چيزى از قيمت آنها را جزء مخارج حساب نمايد . مسأله 1886 - اگر دى يك زمين جو وگندم وچيزى مثل برنج ولوبيا كه زكات آن واجب نيست بكارد ، چنانچه مقصودش زراعت كردن چيزى بوده كه زكات ندارد وبعدا چيزى را كه زكات دارد زراعت كرده ، نبايد مخارج را حساب كند واگر مقصودش زراعت كردن چيزى بوده كه زكات دارد وبعدا چيزى را كه زكات ندارد زراعت كرده ، مى تواند تمام مخارج را حساب نمايد واز حاصل كم كند ودر صورتي كه مقصودش زراعت هر دو بوده مخارجى را كه كرده ، بايد به هر دو ، قسمت نمايد مثلا اگر هر دو به يك اندازه بوده ، مى تواند نصف مخارج را از جنسي كه زكات دارد كسر نمايد . مسأله 1887 - اگر انسان در چند شهر كه فصل آنها با يكديگر اختلاف دارد وزراعت ميوه آنها در يك وقت بدست نمى آيد گندم يا جو يا خرما يا انگور داشته باشد وهمه آنها محصول يك سال حساب شود ، چنانچه چيزى كه أول مى رسد به اندازه نصاب يعنى 288 من و 45 مثقال كم باشد ، بايد زكات آن را موقعى كه مى رسد بدهد وزكات بقيه را هر وقت بدست مى آيد أداء نمايد واگر آنچه أول مى رسد به اندازه نصاب نباشد ، صبر مى كند تا بقيه آن برسد ، پس اگر روى هم به مقدار نصاب شود ، زكات آن واجب است واگر به مقدار نصاب نشود ، زكات آن واجب نيست .